ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΤΕ ΠΑΙΔΙΑ…..

 

Μερικοί με ρωτούν: « Γιατί είστε μερικές φορές εύθυμος σαν ένα παιδί;»
Θα απαντήσω πως αισθάνομαι καλύτερα έτσι. Σίγουρα θα με σέβονται λιγότερο, αλλ’ αυτό ουδόλως με ενδιαφέρει.
Γιατί οι άνθρωποι θέλουν πάντα να τους εκτιμούν και να τους σέβονται; Εκτιμούν τους γέροντες, τους σέβονται αλλά δεν τους αγαπούν… ποιός είναι εκείνος από εσάς που σέβεται τα παιδιά και τους κάνει υποκλίσεις; Μέσα στην αγάπη που έχουμε για αυτά υπάρχει ζεστασιά ενώ μέσα στο σεβασμό υπάρχει συχνά παγωνιά…

Εκείνος που θέλει πάντα να τον σέβονται θα χάσει την αγάπη των άλλων…αν το μόνο που κάνετε είναι να επιζητάτε τον σεβασμό των άλλων θα έρθει η μέρα που θα αισθανθείτε πολύ μόνος… ο σεβασμός δε γεμίζει την καρδιά σας. Μόνο η αγάπη είναι αυτή που σας κάνει ευτυχισμένους. Να γιατί πρέπει εκείνος που θέλει να είναι υπερπλήρης να προτιμήσει την αγάπη και να γίνει σαν ένα παιδί…

Πάρτε την περίπτωση των μαθητών και κυρίως των Μυστών. Αντί να καθορίζουν οι ίδιοι την ζωή τους και να οργανώνουν σύμφωνα με τη δική τους ιδιοτροπία, την αφήνουν στην θέληση του Θεού. Θέλουν να παραμείνουν παιδιά, να υπακούουν δηλαδή τους Ουράνιους γονείς τους, να τους ακολουθούν και να πραγματοποιούν τα πάντα σύμφωνα με τις συμβουλές τους. Και από τη στιγμή που έχουν αυτή τη στάση, ο Ουρανός τους φροντίζει, τους τροφοδοτεί, τους προσέχει και τους προστατεύει….

Θα μου πείτε πως δεν μπορούμε να παραμείνουμε παιδιά όλη μας τη ζωή. Σίγουρα, αλλά κι εδώ χρειάζεται μια εξήγηση: κάτι τέτοιο δε σημαίνει να διατηρείται μια παιδιάστικη νοοτροπία αλλά να συνεχίσετε ακόμα και κατά την ενηλικίωση μια στάση παιδιού ως προς τον Ουρανό, να παρουσιάζεστε δεκτικοί, ταπεινοί, γεμάτοι αγάπη. Είναι απλώς θέμα στάσης ως προς τον Ουρανό. Και ο Ουρανός που ξεχωρίζει ένα τέτοιο ον, δεν το εγκαταλείπει, του στέλνει την βοήθεια του, το φως του.

~Omraam Mikhael Aivanhov, Νέο φως στα Ευαγγέλια