Ο Σκοπός της μελέτης των Άθλων.

Ζούμε στις μέρες μας μια μεγάλη αναταραχή. Άνδρες και γυναίκες δεν πιστεύουν και δεν δέχονται στα τυφλά, γιατί αποφάσισαν να γνωρίσουν. Η αποδοχή επιβαλλόμενων δογμάτων δίνει την θέση της στην αυτοδιάθεση που βασίζεται στην κατανόηση ενότητας και της αληθινής γνώσης. Η γνώση σχετίζεται με τον κόσμο του πνεύματος, είναι η ενοποιημένη κατάσταση συνείδησης Πατέρα – Υιού, η κατάσταση που επικρατεί σε αυτό που έχουμε μάθει να ονομάζουμε «Βασιλεία των Ουρανών» ή Παράδεισο ή Θεία Ενότητα. Αντίθετα, η αντίληψη απορρέει από τις εξωτερικές αισθήσεις και αφορά μόνο το εγώ, την προσωπικότητα, το σώμα και τον ψευδαισθητικό κόσμο των μορφών που κατασκεύασε. Για όσο διάστημα κοιμόμαστε και ονειρευόμαστε τον διαχωρισμό μακριά από την αλήθεια δεν έχουμε γνώση παρά μόνο αντίληψη.
Πράγματι αυτή η αποκαλυπτική ελληνική λέξη μας θυμίζει ότι είναι μια αντί-λήψη δηλ. λήψη άλλου αντί άλλου.

«Ούτε την αλήθεια ούτε την ουσία μπορούν να μας διδάξουν οι αισθήσεις του σώματος. Η γνώση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από αυτές»,τονίζει ο Πλάτων στον διάλογο του Θεαίτητος.

Καθώς ο νους εκπίπτει σε επίπεδα συνείδησης, τον καλύπτουν αλλεπάλληλα στρώματα λήθης καθώς ταυτίζεται με κάθε νέα του κατάσταση, ξεχνά κάθε προηγούμενο επίπεδο. Και όμως παρά την επιμονή του εγώ να υψώσει τα τείχη της λήθης το φως βρίσκει τρόπο να διεισδύσει από μικρές ρωγμές και να διαπεράσει το σκοτάδι. Αυτές οι φωτεινές ακτίνες που δείχνουν την αλήθεια είναι συχνά κωδικοποιημένες μέσα σε μύθους, σε κείμενα και διδασκαλίες. Όπως το Δελφικό ρητό « Άνθρωπε, γνώθι σαυτόν».
Θυμήσου, γνώρισε ποιος αληθινά Είσαι.
Επίσης υπάρχει μια αύξηση στην κατανόηση της έμφυτης θεότητας του ανθρώπου.

Το Μαντείο μίλησε και από αιώνων ο λόγος ακούστηκε!!
Άνθρωπε, γνώθι σαυτόν. Η γνώση αυτή είναι το κύριο επίτευγμα πάνω στην Ατραπό της Μαθητείας.

Για να θυμηθούμε ποιοι αληθινά είμαστε θα χρειαστεί να καταδυθούμε στα βάθη του υποσυνεινηδήτου μας και να αντιμετωπίσουμε τα κατασκευάσματα του νου και του εγώ μας και την Μεγάλη Πλάνη.
Ο Ηρακλής είναι από αυτούς που παίρνει αυτή την απόφαση να κοιτάξει κατάματα το εγώ και τα κατασκευάσματα του και να αναμετρηθεί μαζί τους. Η πορεία του είναι ένα μονοπάτι επιστροφής προς την Πηγή.
Αυτή είναι μια ηρωική πράξη και ένα ηρωικό ταξίδι και χρειάζεται πολλή ψυχική δύναμη και αφοσίωση.
Οι λανθάνουσες δυνάμεις μας πρέπει να αποκαλυφθούν και να ευθυγραμμιστούν με τον θείο σκοπό και να γίνουν κατανοητοί με νοημοσύνη. Τότε θα μπορούμε να συσχετιστούμε με τις θείες και συμπαντικές ενέργειες και να γίνουμε ένας εργάτης του σχεδίου της εξέλιξης. Έτσι εργάστηκε ο Ηρακλής.

Δεύτερο αντικείμενο αυτής της μελέτης είναι να παρουσιαστεί μια όψη της αστρολογίας που θα διαφέρει από εκείνη που συνήθως βλέπει το φως. Θα σκιαγραφήσουμε τον μύθο του Ηρακλή κατά το πέρασμα του από τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού. Σε κάθε σημείο εκφράζει τα χαρακτηριστικά του και σε κάθε σημείο αποκτά κάποια νέα γνώση του εαυτού του και μέσα από αυτή τη γνώση, δείχνει την δύναμη του σημείου και αποκτά τα δώρα που το ζωδιακό σημείο του έδωσε.
Σε κάθε σημείο θα τον δούμε να υπερνικά τις φυσικές του ροπές, ελέγχοντας και κυβερνώντας το πεπρωμένο του και με τον τρόπο αυτό δείχνει το γεγονός ότι τα άστρα επηρεάζουν αλλά δεν ελέγχουν.
Η συγκέντρωση στο προσωπικό ωροσκόπιο και το έντονο ενδιαφέρον που επιδεικνύεται από τα άτομα στις δικές τους μικρές υποθέσεις, μπορεί να είναι φυσικό και συνηθισμένο, δεν παύει όμως να είναι μυωπικό. Η συνείδηση ότι είμαστε αναπόσπαστα μέρη του μεγαλύτερου Όλου και η γνώση του θείου συνολικού αθροίσματος, μόνη της μπορεί να αποκαλύψει τον πλατύτερο σκοπό.

Καθένας μας είναι Ηρακλής, σε μια εμβρυώδη κατάσταση και καθένας μας αντιμετωπίζει τους ίδιους άθλους, καθένας μας έχει τον ίδιο στόχο να επιτύχει και τον ίδιο κύκλο του Ζωδιακού να διαγράψει. Η εργασία που πρέπει να γίνει έχει σαν πρώτο της αντικειμενικό σκοπό, την απάλειψη του φόβου και τον έλεγχο των φυσικών δυνάμεων της ανθρώπινης φύσης.
Ο ανταγωνισμός και οι εγωιστικοί αντικειμενικοί σκοποί πρέπει να αλλάξουν. Όταν η ύλη εξουσιάζει, χαρακτηριστικά της βυθισμένης στην ύλη μορφικής ζωής είναι ο φόβος, ο ατομισμός, ο ανταγωνισμός και η απληστία. Αυτά τα χαρακτηριστικά πρέπει να δώσουν την θέση τους στην πνευματική εμπιστοσύνη, στην συνεργασία, στην ατομική επίγνωση και την ανιδιοτέλεια.

Βασικές σκέψεις.

Τέσσερις βασικές σκέψεις μπορούν να μας δοθούν που εκφράζουν τον σκοπό που βρίσκεται κάτω από την δημιουργική διαδικασία.

«Η φύση εκφράζει αόρατες ενέργειες δια μέσου ορατών μορφών». Πίσω από τον αντικειμενικό κόσμο των φαινομένων υπάρχει ένας υποκειμενικός κόσμος, δυνάμεων που είναι υπεύθυνος για την εξωτερική μορφή. Κάθε εξωτερικό είναι ένα σύμβολο εσωτερικών δημιουργικών δυνάμεων και όλοι οι συμβολισμοί στηρίζονται σε αυτή την ιδέα.
Σύμβολο είναι μια ορατή μορφή μιας εσωτερικής πνευματικής πραγματικότητας.
Ο Ηρακλής γνώρισε ότι και αυτός ήταν μια μορφή, γνώρισε συγχρόνως ότι το πρόβλημα του ήταν να εκφράσει πνευματική ενέργεια.
Έπρεπε να γνωρίσει την αλήθεια και από την εμπειρία να καταλάβει ποιος είναι. Να πειραματιστεί με τον νόμο της αιτίας και του αποτελέσματος και να περάσει και από τα δώδεκα σημεία του ζωδιακού.

Η δεύτερη βασική σκέψη μπορεί να εκφραστεί με τις λέξεις « Η γνώση για μια κρυμμένη Θεότητα βρίσκεται στην καρδιά όλων των θρησκειών». Οι εκπρόσωποι των θρησκειών ενσωμάτωσαν στην διδασκαλία τους μια όψη της έρευνας , δεχόμενοι το γεγονός του Θεού σαν βασικό γεγονός. Οι επιστημονικοί ερευνητές αναζήτησαν να βρουν την αλήθεια μέσα από την γνώση της μορφής. Μας έφεραν μεν σε ένα σημείο πλατιάς γνώσης αλλά συγχρόνως και σε μια παράλληλη αντίληψη της βαθιάς μας άγνοιας. Εκείνο που γνωρίζουμε σαν βέβαιο, είναι ότι όλες οι μορφές είναι όψεις ενέργειας και ότι υπάρχει μια σύγκρουση και μια αλληλενέργεια ενεργειών στον πλανήτη μας.

Η Τρίτη σκέψη μας δίνει μια νύξη για την μέθοδο. Έγινε φανερό σε όλους τους παρατηρητές σε όλα τα πεδία, ότι μέσα σε όλες τις μορφές υπάρχει μια ώθηση για νοήμονα έκφραση που ονομάζουμε συνείδηση. Στην ανθρώπινη οικογένεια παίρνει την μορφή της αυτό-επίγνωσης. Όταν αυτή η αυτό-επίγνωση αναπτυχθεί ο άνθρωπος μπορεί να γίνει συνειδητά ο Θεατής, ο Παρατηρητής , ο Αντιλαμβανόμενος. Και τότε από την μια η συνήθεια τον δελεάζει να ταυτίζεται με την μορφή και από την άλλη η γνώση τον καθιστά ικανό να ταυτίζεται με την ψυχή.

Έτσι λοιπόν περνώντας από τα δώδεκα σημεία των άθλων γνωρίζει το Ποιος πραγματικά Είναι και αντιλαμβάνεται την σημασία της τέταρτης σκέψης και λέει.
« Αν και υπεράνω της γεννήσεως και της αναγεννήσεως ή του Νόμου, γενόμενος Κύριος όλων όσων υπάρχουν και όλων όσων απορρέουν από εμένα, ακόμα θέλω να εμφανίζομαι». ( Μπαγκαβάτ Γκιτά.)