Ομοιοπαθητική

c47ee446a904aed50d40653033ceb03c

Η ομοιοπαθητική είναι ένα σύστημα θεραπείας που θεμελιώθηκε από το γερμανό Samuel Hahnemann. Βασίζεται πάνω στην αρχή, ότι “το όμοιο θεραπεύει το όμοιο”. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ένα φάρμακο που προξενεί διάφορα συμπτώματα όταν ληφθεί από έναν υγιή άνθρωπο μπορεί να θεραπεύσει κάθε ασθένεια που εμφανίζει όμοια συμπτώματα.

Ο Χάνεμαν οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι «δεν υπάρχουν ασθένειες αλλά άνθρωποι που ασθενούν».

O άνθρωπος μέσα από αυτό το ταξίδι μάθησης, θεραπείας και ανακάλυψης που είναι η ζωή, τείνει πάντα να επιστρέφει στην εμπειρία της ολότητας. Κάθε άτομο φέρει μέσα του την αναλλοίωτη, τη σπερματική δύναμη της αιώνιας πηγής όπως η ουσία του ωκεανού εμπεριέχεται σε μια σταγόνα νερό.

Καθώς αινιγματικά εισβάλουμε σε ένα συμπαγή τρισδιάστατο κόσμο δημιουργούμε ιστορίες, ρόλους και σύμβολα ώστε να νοηματοδοτήσουμε όσα καλούμαστε να βιώσουμε χτίζοντας ένα πλαίσιo ασφάλειας και σταθερότητας. Το Εγώ σε αυτόν τον προσωποποιημένο μύθο κάνει τα πάντα για να κρατήσει το ρόλο του ζωντανό διαψεύδοντας όσα δεν ταιριάζουν στην οριοθετημένη του ταυτότητα. Δημιουργεί τραύματα και ενοχές που δένουν στο παρελθόν και κλωστές καμωμένες από φόβους, ελπίδες και συνθήκες ευτυχίας που δένουν στο μέλλον. Όμως ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να χαρτογραφήσει ξανά την ψυχή του και να βρει περιοχές που θεωρούσε απίθανες, ανέφικτες, κάποτε ίσως ανεπιθύμητες συνειδητοποιώντας έτσι ότι οι ιστορίες μας δεν είμαστε εμείς, αποτελούν απλώς τους υποκειμενικούς τρόπους που επιλέξαμε να ερμηνεύσουμε πληροφορίες που εισέρχονται στη συνειδητότητα μας από το εξωτερικό περιβάλλον.
Δεδομένου πως ο, τι συμβαίνει στο σώμα και στη ζωή μας ξεκινάει από κάτι που λαμβάνει χώρα σε επίπεδο συνειδητότητας, έτσι και η νόσος δεν είναι τίποτα άλλο από μια απατηλή αντίληψη της πραγματικότητας, μια ψευδαίσθηση που κάνει τον άνθρωπο να επαναβιώνει την ίδια αίσθηση σε κάθε του εμπειρία αφαιρώντας του τη δυνατότητα να βιώσει αληθινά τη στιγμή και να αναλάβει την πλήρη ευθύνη της ύπαρξης του. Η ασθένεια έτσι ως θέληση σε αναστολή μπορεί να γίνει μια διαδρομή απελευθέρωσης και ο εχθρός αυτού που είναι στατικό και κρυσταλωμένο.

«Η ασθένεια είναι καθαρά και μοναδικά διορθωτική, δεν είναι ούτε εκδικητική ούτε σκληρή, αλλά  το μέσον που έχουν  υιοθετήσει οι ψυχές μας:

    • Για να μας επισημάνουν τα ελαττώματα μας,
    • Για να μας προλάβουν από το να κάνουμε μεγαλύτερα λάθη,
    • Να μας εμποδίσουν από τα να κάνουμε περισσότερο κακό,
    • Να μας φέρουν πίσω σε αυτό το μονοπάτι της Αλήθειας και του Φωτός, από το οποίο δεν πρέπει ποτέ να απομακρυνόμαστε».

Απόσπασμα από μια ομιλία που δόθηκε σε ομοιοπαθητικούς, στο Southport, της Αγγλίας τον Φεβρουάριο 1931. Άπαντα,  Edward Bach σελ. 114.

Το ομοιοπαθητικό φάρμακο προξενεί μια κατάσταση που είναι όμοια προς την κατάσταση που ήδη βρίσκεται το άτομο. Ψυχή και σώμα εκφράζουν την ίδια διαταραχή ενώ τα συμπτώματα της ασθένειας και του φάρμακου εκπροσωπούν το μηχανισμό αντίδρασης ή χειρισμού μιας δεδομένης κατάστασης ανάλογα με το πως εκλαμβάνει ο εκάστοτε άνθρωπος την πραγματικότητα.

Το άτομο βλέπει εσωτερικά την εικόνα του ακριβούς του συναισθήματος. Aπό τη σκηνή των δευτερευόντων αποτελεσμάτων η συνείδηση ψηλαφίζει τις αιτιατές ζώνες της ψυχής. Με αυτόν τον τρόπο η διαμάχη δεν επιλύεται με το νου αλλά διαλύεται. Βιώνοντας και τις δυο πολικότητες του εαυτού του ταυτόχρονα αντιλαμβάνεται κανείς ότι η απελευθέρωσή δεν είναι απελευθέρωση από το αρνητικό αλλά από όλο το ζεύγος των αντίθετων και αυτό είναι το αποτέλεσμα της επιστροφής στην άμεση συνείδηση που είναι άχρονη.

Καθώς οι αρχές της ομοιοπαθητικής είναι στην ουσία κοσμικές αρχές που διέπουν κάθε πτυχή της ζωής τόσο τα όνειρα όσο και οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους συχνά παράγουν μια ακριβή αντανάκλαση της εσωτερικής μας κατάστασης. Μια όμοια κατάσταση μπορεί να προκληθεί μέσω, ενός μύθου, μιας ταινίας, ενός μουσικού κομματιού, κάθε φορά που έντονα συναισθήματα εγείρονται και η ολότητα της εμπειρίας χωράει σε μια στιγμή, ένα πεδίο θεραπείας ανοίγει.
Ο θεραπευτής δρα ως γέφυρα ώστε να ανοίξει αυτό το πεδίο εισροής ενεργείας και κρατάει τον χώρο καθώς γίνεται ιερός μάρτυρας ενός περάσματος από τους νηπιακούς δαίμονες και τις πλασμάτικες πεποιθήσεις στην εμπειρία του άπειρου δυναμικού.
Στην πραγματικότητα αυτό που κάνει δεν είναι τίποτα παραπάνω παρά να κρατάει ζωντανή την ενθύμιση της μεγάλης υπόσχεσης που ο καθένας απο μας φέρει μέσα του, ακριβώς όπως το βελανίδι έχει την ανάμνηση της δυνατής βελανιδιάς που κρύβει στο σπόρο του. Αυτή η διαδικασία δρα μεταμορφωτικά και, μέσα σε αυτή την ενότητα της εμπειρίας θεραπευτής και θεραπευόμενος αλλάζουν ρόλους και θεραπεύει ο ένας τον άλλον.
Ατομική συνείδηση και κοσμική θέληση, δρουν σε συνέργεια κάθε φορά που υπερβαίνουμε τα στενά όρια του ατομικού εγώ για να επαναδιεκδικήσουμε την αληθινή μας ταυτότητα, πλήρη, ενιαία και συμπαντική. Ο προσωποποιημένος μύθος διαλύεται μέσα στον παγκόσμιο και τότε γινόμαστε ένα με τον ήρωα εντός μας.

 

Μαρία Λυμπούση

Ατομικές συνεδρίες: καθημερινά Δευτέρα έως Παρασκευή 9.30 π.μ  με 12.00 μ.μ

Τρίτη απόγευμα 17.30 με 21.00

και κάθε Σάββατο 10.30 π.μ με 18.00 μ.μ

τηλ. επικοινωνίας για ραντεβού  2130099902 – 6976 97 59 05

Επίσης και για ατομικές συνεδρίες Εσωτέρας Θεραπευτικής τις ίδιες μέρες και ώρες.

Sep 12, 2013 | Posted by in Uncategorized | Comments Off on Ομοιοπαθητική