ΝΟΜΟΣ 1ος

 

Κάθε ασθένεια είναι αποτέλεσμα αναστολής της ζωής της ψυχής, και τούτο αληθεύει για όλες τις μορφές σ’ όλα τα βασίλεια. Η τέχνη του θεραπευτή συνίσταται στην απελευθέρωση της ψυχής, έτσι ώστε η ζωή της να μπορεί να ρέει μέσον του αθροίσματος των οργανισμών, που συνιστούν κάθε ιδιαίτερη μορφή.

Ο Νόμος αυτός υποδεικνύει ότι, αν ο τριπλός κατώτερος άνθρωπος δε βρίσκεται κάτω από τον έλεγχο της ψυχής του, η ασθένεια μπορεί να τον καταστρέψει, επειδή η ελεύθερη ροή της ενέργειας που διαχύνεται από την ψυχή αναστέλλεται και περιορίζεται και η ασθένεια μπορεί να εισέλθει στο φυσικό σώμα. Ο φυσικός οργανισμός εφοδιάζεται ορθά με δημιουργική αναγεννητική ενέργεια του αληθινού ανθρώπου, της ψυχής πάνω στο δικό της πεδίο.
Τι πρέπει να κάνει ο θεραπευτής, όταν εξετάσει έναν ασθενή και διαπιστώσει την ανασταλτική κατάσταση που είναι το σύμπτωμα της ασθένειας; Πρέπει άραγε, σύμφωνα με τον νόμο να εργασθεί με την ψυχή του ασθενή ή να επιδιώξει ώστε η ψυχή αυτή (πάνω στο δικό της πεδίο), να επηρεάσει οριστικά τον άνθρωπο, ενώ ο θεραπευτής θα επιτηρεί τη μεταβίβαση της ενέργειας από την ψυχή στο νου και από τον νου στο αστρικό σώμα και από εκεί στον αιθερικό φορέα; Κατά κανένα τρόπο. Σε περιπτώσεις πραγματικής και σοβαρής ασθένειας, η κατάσταση του ασθενή είναι γενικά τόσο κρίσιμη, ώστε δεν είναι δυνατό γι αυτόν να αντιδράσει συνειδητά ή ασυνείδητα στις προσπάθειες του θεραπευτή. Κάθε νοητική απόπειρα, είναι πέρα από τις δυνάμεις του ασθενή και συνεπώς δεν είναι δυνατό να συμμετέχει στην προσπάθεια της ψυχής του για την μεταβίβαση της ενέργειας. Η δραστηριότητα του αστρικού του σώματος, συγκεντρώνεται συνήθως στη διατύπωση μιας μεγάλης επιθυμίας να ζήσει και να απαλλαγεί από την ασθένεια, εκτός αν η ασθένεια είναι τόσο οξεία, ώστε ο ασθενής να έχει φτάσει στο στάδιο κατά το οποίο αδιαφορεί για όλα και η θέληση-για-τη-ζωή τον εγκαταλείπει τελείως. Στις δυσχέρειες αυτές πρέπει να προστεθεί το γεγονός, ότι πολύ λίγοι άνθρωποι είναι τόσο πλήρως ολοκληρωμένοι, ώστε να μπορούν να λειτουργούν σαν ολοκληρωμένες προσωπικότητες, για να ανταποκριθούν στη διέγερση της ψυχής. Είναι συνήθως πολωμένοι στο ένα ή στο άλλο από τα τρία σώματα τους και το γεγονός αυτό παρουσιάζει και πάλι ένα ισχυρό περιοριστικό παράγοντα για τον θεραπευτή. Πολύ συχνά επίσης, ο άνθρωπος είναι τόσο έντονα απορροφημένος με τη δυσχέρεια και τον πόνο του παχυλού φυσικού σώματος, ώστε οι ανώτερες εντυπώσεις που θα μπορούσαν να προέλθουν από τα σώματα του νου ή της ψυχής δεν είναι δυνατό να γίνουν αντιληπτές. Τότε πως πρέπει να ενεργήσει ο εξασκημένος και εκπαιδευμένος θεραπευτής;
Πρέπει να κατανοήσει πρώτα από όλα, ότι το αιθερικό σώμα είναι ο μεγαλύτερης σπουδαιότητας παράγοντας και ο κύριος φορέας, με τον οποίο πρέπει να ασχοληθεί. Συγκεντρώνεται λοιπόν, πάνω στο ενεργειακό αυτό σώμα. Αυτό συνεπάγεται την ανάγκη να επαληθεύσει ορισμένα γεγονότα και έπειτα να καταστήσει ορισμένα σημεία επαφής αποτελεσματικά και χρήσιμα.
Το πρώτο γεγονός που πρέπει να επαληθευτεί είναι η δύναμη με την οποία η ψυχή έχει αδράξει και σφίγγει ακόμη την προσωπικότητα της. Από το γεγονός ότι ο ασθενής είναι ακόμη ζωντανός, ο θεραπευτής γνωρίζει ότι η ψυχή είναι οριστικά παρούσα, μέσω των κέντρων της κεφαλής και καρδιάς του αιθερικού σώματος, όπου είναι αγκιστρωμένα τα στοιχεία της συνειδήσεως και της ζωής. Αν ο ασθενής έχει χάσει τις αισθήσεις του, οι δυσχέρειες του θεραπευτή σε μερικές περιπτώσεις αυξάνονται και σε άλλες μειώνονται. Αν το στοιχείο της συνείδησης έχει αποσυρθεί από το κέντρο της κεφαλής στο ζωτικό σώμα, τότε ο θεραπευτής γνωρίζει ότι ο θάνατος μπορεί να επέλθει και ο δρόμος του είναι φωτισμένος. Ιδιαίτερα αν το φως της ζωής στην καρδιά εξασθενεί. Αν η συνείδηση είναι ακόμα παρούσα, ο θεραπευτής κατανοεί ότι υπάρχει ακόμα δυνατότητα θεραπείας και τότε μπορεί με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, να προχωρήσει στο έργο που πρέπει να γίνει.

Όταν λοιπόν ο θεραπευτής εργασθεί με το νόμο αυτό, θα αναγνωρίσει και θα χρησιμοποιήσει τα ακόλουθα σημεία επαφής:

1. Την ψυχή του ασθενή που είναι αγκυροβολημένη μέσα στο αιθερικό του σώμα.

2. Την ψυχή του θεραπευτή που θα ασχολείται με τη διέγερση του σημείου εκείνου επαφής της ψυχής, μέσω του ακόλουθου τριγώνου ενέργειας:

Ψυχή θεραπευτή- ψυχή ασθενή – θεραπευτής επί του φυσικού πεδίου
Το τρίγωνο αυτό συνδέει το ζωτικό σώμα του θεραπευτή με το ζωτικό σώμα του ασθενή μέσω των δύο κέντρων της κεφαλής και της καρδιάς του ασθενή, γιατί το στοιχείο της ζωής εστιάζεται εκεί, είναι στενά περιπλεγμένο κι επηρεάζεται απ’ οτιδήποτε συμβαίνει.

3. Όταν αυτό το τρίγωνο ενέργειας λειτουργεί ομαλά και το κέντρο κεφαλής του ασθενή ανταποκρίνεται κατά κάποιο βαθμό, επέρχεται μεγαλύτερη επαφή της ψυχής και προκαλείται μια ανάλογη εισροή ψυχικής ενέργειας μέσα στο κέντρο της κεφαλής και από εκεί στο κέντρο της καρδιάς .Ιδιαίτερη φροντίδα πρέπει επίσης να επιδειχθεί στις περιπτώσεις ασθενειών της καρδιάς· οι εμβολές, λόγου χάρη, που αποβαίνουν μοιραίες, οφείλονται συχνά στο γεγονός ότι ο ασθενής εκφράζει βίαια τη θέληση για τη ζωή, πράγμα που επιφέρει μεγάλη εισροή του στοιχείου της ζωής. Η εισροή αυτή επιδρά πολύ απρόοπτα στην καρδιά και προκαλεί συγχρόνως μια απότομη κίνηση στην κυκλοφορία του αίματος και έτσι την εμβολή που προκαλεί θάνατο.