Μαρία Λυμπούση

Γεννήθηκα στην Αθήνα τον Μάρτιο του 1978.

Το 2004 αποφοίτησα από το τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας του ΕΚΠΑ. Την ίδια χρονιά έμελλε να γνωρίσω έναν από τους πιο σημαντικούς μου δασκάλους, τον πρώτο μου γιό.

Μέσα σε ένα εντελώς νέο πεδίο εμπειριών και πειραματισμού, συνέχισα να κάνω αυτό που ήξερα να κάνω πάντα, να σκέφτομαι τα πράγματα όπως είναι αλλά και όπως αλλιώς θα μπορούσαν να είναι. Είναι ένα από αυτά τα ευλογημένα κουσούρια που σου αφήνει η ενασχόληση με τη Φιλοσοφία.

Το 2007 απέκτησα το δεύτερο μου γιο και το 2012 την κόρη μου. Τα παιδιά, μου θύμισαν πως η αγάπη μεταστοιχειώνεται σε δημιουργική ενέργεια που με ένα μοναδικό τρόπο καλεί όλη την ομορφιά που κρύβεται μέσα μας σε εκδήλωση. Έτσι καθετί  που βιώνουμε είναι μια ευκαιρία να δούμε κάτι καινούριο. Το τεράστιο αυτό διαλεκτικό  γίγνεσθαι ορίζει τον άνθρωπο ως ζωντανό και ανοικτό αυτορυθμιζόμενο σύστημα.

Το ταξίδι ξεκίνησε λοιπόν έτσι, μέσα από μια πρόκληση, την αναζήτηση εκείνου του τρόπου που θα αποκαθιστούσε με τον καλύτερο τρόπο τη δυναμική ισορροπία στον οργανισμό των ανθρώπων που έφερα υπό την προστασία μου, των παιδιών μου. Η μηχανιστική ιατρική , η ιατρική της ασθένειας που διαμελίζει τον άνθρωπο προκειμένου να τον ταξινομήσει, που οριοθετεί και εργάζεται με στατιστικά στοιχεία δεν με κάλυπτε, κι όταν το έκανα έλειπε κάτι. Είναι αδύνατον να κατανοήσουμε τη φύση του σώματος χωρίς να κατανοούμε τη φύση του όλου.

Βίωσα αρχικά τα οφέλη της ομοιοπαθητικής ως ασθενής και στη συνέχεια είδα τα αποτελέσματα της μεθόδου στα παιδιά. Δεν χρειαζόταν επιτέλους να συμμετέχω στον ατέρμονο διωγμό των ιών και των βακτηρίων αφού υπήρχε ένας άλλος τρόπος να παραμείνουμε υγιείς  ενδυναμώνοντας όλο τον οργανισμό από μέσα και αλλάζοντας τον βαθμό ευαισθησίας μας προς αυτά.

Αναζητώντας να διευρύνω τις γνώσεις μου σε σχέση με την ομοιοπαθητική ήρθα σε επαφή με τη συνθετική εργασία του Ινδού ομοιοπαθητικού Dr Rajan Sankaran ο οποίος κρατώντας τις βασικές αρχές της μεθόδου εμπλούτισε το σύστημα της ομοιοπαθητικής με τη Μέθοδο της Αίσθησης ( Sensation Method) και έδωσε μια νέα οπτική στο τι ακριβώς είναι η νόσος και πως μέσα από αυτήν εκφράζεται η λανθασμένη αντίληψη ( ψευδαίσθηση) της πραγματικότητας.

Για 18 μήνες παρακολούθησα  το διαδικτυακό εκπαιδευτικό πρόγραμμα που διδάσκονται οι αρχές και ο χαρακτήρας της μεθόδου του.

Το 2014 ξεκίνησα να παρακολουθώ το πρόγραμμα σπουδών ομοιοπαθητικής  στην Ακαδημία Αρχαίας Ελληνικής  και Κινεζικής Ιατρικής με δάσκαλο τον κο Κωνσταντίνο Κωνσταντόπουλο, όπου οι πληροφορίες συστηματοποιήθηκαν και η σύνθεση εμπλούτισε την κατανόηση μου αναφορικά με τη θεραπευτική διαδικασία. Αυτή τη χρονιά (2017-18) ολοκληρώνω την εκπαίδευση μου στην ομοιοπαθητική, κάνοντας παράλληλα την πρακτική μου εξάσκηση στο κέντρο Φαέθων.

Καθώς αυτή περνάει πρωτίστως μέσα από την εσωτερική μεταμόρφωση και τη διαρκή προσπάθεια επίτευξης αυτογνωσίας, η μετατροπή των τραυμάτων μας σε δύναμη και γνώση, μας ενώνει με τους άλλους ανθρώπους είναι η ουσιαστικότερη μορφή κατάρτισης για έναν θεραπευτή.

Το 2015 αυτή η εσωτερική αναζήτηση οδήγησε στη γνωριμία με την Σαμάνικη Ενεργειακή Θεραπευτική Ιατρική. Ολοκλήρωσα το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του θεραπευτικού τροχού ανακαλύπτοντας ένα διαφορετικό μονοπάτι προσωπικής θεραπείας και επαφής με μια πιο ανοιχτή συνειδητότητα.

Τον Φεβρουάριο του 2017 ήρθα στον Φαέθοντα ….. και έμεινα.

Παρακολούθησα και ολοκλήρωσα τους 4 κύκλους της Εσωτέρας Θεραπευτικής, με εισηγήτρια την Ιωάννα Σοφού. Η Εσωτέρα Θεραπευτική εκτός από ένας πολυδιάστατος χάρτης εργασίας από τον κόσμο των εσώτερων αιτίων στον κόσμο των εξωτερικών φαινομένων υπήρξε για μένα μια διαδικασία ενθύμησης και αποκάλυψης, μια δημιουργική έκρηξη νέων δυνατοτήτων ερμηνείας. Με την άρση της φαινομενικότητας και την επαφή με τον αληθινό εαυτό δημιουργεί κανείς κάτι καινούριο πρωτίστως μέσα του και στη συνέχεια αυτό βρίσκει το δρόμο της εξωτερίκευσης στο φυσικό επίπεδο. Έκφραση αυτού του σπινθήρα αποτελεί η παρουσία μου εδώ, δε θα μπορούσε να είναι αλλιώς γιατί το να βρίσκομαι μέσα στη στιγμή όπου λαμβάνει χώρα η κίνηση αναλαμβάνω ένα μερίδιο ευθύνης τόσο προς τον εαυτό μου όσο και ως προς ότι εγώ βιώνω ως αυθεντικό και αληθινό.