ΑΚΟΥ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΟΥ

 

Οι περισσότεροι από μας έχουμε μια ιστορία που βρίσκεται κάτω από την αιτία που αρρωσταίνουμε. Στο μυαλό του επιχειρηματία, το έμφραγμα του είναι αποτέλεσμα του αδιάκοπου στρες της δουλειάς, που παρέχει υπερβολική πίεση αλλά ελάχιστη αναγνώριση στη δουλειά και στο σπίτι. Για την πρόσφατα διαζευγμένη γυναίκα, το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου είναι η κορύφωση πολλών χρόνων απροθυμίας να ακούσει αυτό που της λένε τα «σωθικά» της και να εγκαταλείψει μια σχέση κακοποίησης. Το ενήλικο παιδί ενός αλκοολικού γονιού νιώθει ότι το χρόνιο πρόβλημα βάρους του το προστατεύει, κατά κάποιον τρόπο, από τον τόνο της συναισθηματικής κακοποίησης κατά την παιδική του ηλικία.
Η ιατρική μας επιστήμη, που γενικεύει υπεραπλουστεύοντας, αντιστέκεται σ’
αυτές τις συνδέσεις. Οι στομαχικές καούρες δεν προκύπτουν από το στρες της δουλειάς, αλλά από μόρια υδροχλωρικού οξέως που διαρρέουν μέσα στον οισοφάγο. Η υπέρταση προκαλείται από υπερβολικές ποσότητες μορίων αγγειοτασίνης που κυκλοφορούν στο αίμα και όχι από έναν ταραχώδη γάμο. Η αϋπνία σου ελάχιστα έχει να κάνει με την εμπειρία των καυγάδων των γονιών σου κατά την παιδική σου ηλικία όταν πήγαινες για ύπνο. αντανακλά, μάλλον, μια έλλειψη του ανασταλτικού νευροδιαβιβαστή γ-αμινοβουτυρικό οξύ. Η κατάθλιψη σου εξηγείται από μια έλλειψη σεροτονίνης, επομένως δεν είναι ανάγκη να διερευνήσεις αν οι σχέσεις σου σε βοηθούν να αναπτυχθείς ή αν εκπληρώνεις τον αληθινό σκοπό της ζωής σου.

Το σώμα σου προσπαθεί να σου πει κάτι
Συχνά δεν αντιλαμβανόμαστε τα σήματα που στέλνει το σώμα μας μέχρι να νιώσουμε ότι υποφέρουμε. Μετά από έναν καυγά με το/τη σύζυγο σου, καταβροχθίζεις μπόλικα κομμάτια πίτσας με πιπεριές που έχουν περισσέψει, ακριβώς πριν πέσεις για ύπνο. Ξυπνάς μια ώρα αργότερα με φριχτή καούρα, αλλά μέσα σε δεκαπέντε λεπτά από τη στιγμή που θα μασήσεις δυο αντιόξινες ταμπλέτες, η δυσπεψία σου υποχωρεί. Τι έχεις μάθει; Αν και το σώμα (και η
ψυχή) σου μπορεί να ήθελαν να σκεφτείς πώς μεταφράζεται η συναισθηματική σου οδύνη σε πεπτική δυσφορία το μόνο μάθημα που μπορεί να έχεις μάθει είναι να παίρνεις το φάρμακο σου πριν πέσεις για ύπνο.
|
Όταν ένας γιατρός «επισκευάζει» κάποιον χωρίς να διερευνήσει το πλαίσιο της αρρώστιας, τα συμπτώματα μπορεί να κατασταλούν αλλά οι ανικανοποίητες ανάγκες θα παραμείνουν και η νοητική, συναισθηματική και σωματική υγεία θα παραμείνει ευάλωτη. Οι πονοκέφαλοι κάποιας που πάσχει από ημικρανία μπορεί να είναι λιγότερο έντονοι με τα φάρμακα, αλλά η αϋπνία της γίνεται πιο ενοχλητική. Τα παυσίπονα που συνταγογραφούνται για τη μείωση του πόνου της πλάτης ενός δικηγόρου οδηγούν σε μια κλιμάκωση των πεπτικών του ενοχλήσεων.
Η φαρμακολογική καταστολή του άγχους μιας μαμάς που μένει σπίτι στρέφει την εστίαση της στη χρόνια κόπωση. Το σώμα προσπαθεί να μας πει κάτι αλλά, αντί να ακούσει το μήνυμα, η τάση της συμβατικής ιατρικής είναι να χρησιμοποιεί φάρμακα σαν πιο αποτελεσματικά φράγματα ήχου.

Ευθύνη, όχι φταίξιμο
Σπάνια υπάρχει μια απλή εξήγηση για τη σωματική ή συναισθηματική αρρώστια και η αναζήτηση της βαθύτερης ιστορίας – των υπότιτλων της αρρώστιας, αν θέλεις – δε σημαίνει απόδοση φταιξίματος, όταν το σώμα σου αρρωσταίνει ή ο νους σου βασανίζεται. Η αναζήτηση της απάντησης στο γιατί οι άνθρωποι αρρωσταίνουν έχει αξία μόνο αν οδηγεί σε πιο παραγωγικές σκέψεις, αισθήματα και συμπεριφορές. Το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται ένας άνθρωπος που υποφέρει είναι το επιπρόσθετο φορτίο να σκέφτεται ότι προκάλεσε ο ίδιος την αρρώστια του ή ότι θα μπορούσε να την έχει εμποδίσει αν είχε κάνει άλλες επιλογές. Ευθύνη και φταίξιμο δεν είναι το ίδιο. Η μία εξυψώνει και ενδυναμώνει, το άλλο εξασθενεί και αδειάζει.
Μια στενή μου φίλη ανακάλυψε πρόσφατα ότι ο καρκίνος της είχε επανεμφανιστεί μετά από αρκετά χρόνια που βρισκόταν σε ύφεση. Η πρώτη της ερώτηση σ’ εμένα ήταν, «Τι έκανα για να τον φέρω πίσω;». Ξέροντας τον ενθουσιασμό της για τη ζωή, την αγάπη της για τους φίλους και την οικογένειά της, αλλά και τον γενικά υγιεινό τρόπο ζωής της, δεν μπορούσα να υποστηρίξω το αυτομαστίγωμά της για το ότι ήταν υπερβολικά φιλόδοξη ή ότι προσπαθούσε να χειριστεί υπερβολικά πολλά προγράμματα. Ακόμα κι αν ήταν αλήθεια (που δεν το πιστεύω), αυτός ο τύπος εσωτερικού διαλόγου δεν είναι παραγωγικός – δεν κάνει τίποτα για να βελτιώσει την κατάσταση.
Η ουσία της ευθύνης είναι η αναγνώριση ότι, ανεξάρτητα από το τι έχει συμβεί μέχρι τώρα, μπορούμε να κάνουμε νέες επιλογές, που μπορούν να βελτιώσουν την κατάσταση και να προχωρήσουμε μπροστά. Πάντα έχουμε την ικανότητα να αντιδράσουμε με δημιουργικούς τρόπους που επιτρέπουν να εμφανιστεί κάτι καινούργιο.

~ David Simon